'It wetter dat leavet, it wetter dat deadet'

Krimp



Van  papieren die tot golven werden. Ergens in het voorjaar werden de eerste schetsen voor de vormgeving van het gedicht 'Krimp' gemaakt. Met stempels, op de kop getikt in de kringloopwinkel, werden de woorden op een stuk, met latexverf ingesmeerd krantenpapier gezet, een compositie die zonder lijst of ander raamwerk hier thuis nog steeds aan de wand hangt. 

Nooit kunnen bevroeden hoe vorm en inhoud gedurende het voorjaar en de zomer stilletjes met elkaar zouden samenvallen. Door het licht en de zon liet het papier langzaam maar zeker vouwen en plooien zien, terwijl, over het verschijnsel 'krimp' gesproken, de letters heel langzaam zo verweerden dat ze nu nog maar nauwelijks laten ontcijferen.